လူ႔အေတြး ကိုေတြးၾကည္႔ျခင္း

ငါ႔ျမင္းငါစိုင္း.....

စစ္ကိုင္းေရာက္ေရာက္...
ငါ႔ေလွငါထိုး...
ပဲခူးေရာက္ေရာက္.....

ဒီလိုနဲ႔ဘဲ....
သူတို႔ေတြက ..စိုင္းလိုက္... ထိုးလိုက္နဲ႔.....
ငါတို႔ေတြလည္း....
ျမင္းေတြျဖစ္လိုက္..ေလွေတြျဖစ္လိုက္ေပါ႔...

တစ္ခါတစ္ခါမ်ားဆိုရင္...
ကိုယ္ကိုကိုယ္ေတာင္...
ဘာေကာင္ျဖစ္လို႔
ဘာေကာင္ျဖစ္မွန္းမသိႏူိင္ေအာင္...
သူတို႔ကေတာ႔
စီးလို႔ေကာင္း...ထိုးလိုးေကာင္းေနတုန္း။

သခၤ်ိဳင္းေနရာေတာင္... မရွိရရွာတဲ႔
အဓိပတိေဟာင္းၾကီးေတြရွိတယ္....
တူေသာအက်ိဳးေပးေတြဘဲေပါ႔။

ငါ႔အလွည္႔
ငါ႔အလွည္႔ေရာက္ေနတယ္ဆိုျပီး....
အရမ္းကာေရာ မလုပ္မိပါေစနဲ႔။

ငါ႔အလွည္႔ဆိုတာရွိေနရင္....
သူအလွည္႔ဆိုတာလည္းအျမဲရွိေနမယ္......

ျပဳသူအသစ္...
ျဖစ္သူအေဟာင္းတဲ႔....

ရွည္လွ်ားလြန္းတဲ႔...သံသရာကို...
သူတို႔ေတြဘာေၾကာင္႔မ်ား...
ထပ္ခါထပ္ခါ ဆြဲဆန္႔ျခင္ေနၾကတာလည္း။

သုညနဲ႔ စတဲ႔ဘဝေတြက...
သုညေတြနဲ႔ဘဲဆံုးလိမ္႔မယ္။

ေနထြက္တုန္း ဗလာသက္သက္ဘဲေလ....
ေနဝင္ေတာ႔လည္း ဗလာသက္သက္ဘဲေပါ႔....
ေလာကရဲ ႔သစၥာတရားေတြ.....
ေလာကၾကီးရဲ ႔သစၥာတရားေတြ...။

ငါတို႔ ကေတာ႔...
ေဘးလည္းမထိုင္..
ဘုလည္းမေျပာ....
ဟိုဘက္မွာလည္းမေန...
ဒီဘက္မွာလည္းမရပ္
ျခံစည္းရိုးေပၚလည္းတက္မခြဘူး။

ငါ႔ျမင္းငါစိုင္း.....
စစ္ကိုင္းေရာက္ေရာက္...
ငါ႔ေလွငါထိုး...
ပဲခူးေရာက္ေရာက္.....

(၁ဝ.ဝ၄.၂ဝဝ၉)